آیا تا به حال با خود اندیشیده اید که چرا جاذبه گرانشی شما را به سمت زمین می کشد و نه به سمت هوا؟ پاسخ به این پرسش را در نظریه نسبیت عام انیشیتین می توان یافت.

 

  علت جذب اجسام دارای جرم و انرژی به سمت یک دیگر جاذبه است. همچنین علت سقوط اجسام به سمت زمین و گردش سیاره ها به دور مدار ستاره ها و گردش قمر ها به دور مدار سیارات نیز همین نیروی جاذبه است. می دانیم که آهنربا برخی فلزات را جذب می‌کند؛ اما در همین حال می‌تواند آهنرباهای دیگر را  با قطب موافق دفع کند. حال دلیل اینکه تنها کشش جاذبه احساس می شود چیست؟

 

  پاسخ به این پرسش با نظریه معروف نسبیت انیشتین داده می شود. علت نیروی کشش گرانشی به سمت زمین در واقع خم کردن بافت فضازمان توسط اجسام دارای جرم مانند زمین است. این خمیدگی باعث احساس گرانش می شود.

 

  قبل از ورود به دنیای شگفت انگیز گرانش باید به درکی از فضازمان برسید. فضازمان همان‌طور که از نامش پیداست دارای سه بعد فضا شامل طول، عرض و ارتفاع همراه با بعد چهارم که آن را زمان می نامند است. اولین شخصی  که با استفاده از ریاضیات پیشرفته به قوانین فیزیک جهان و ادغام فضا و زمان با یکدیگر پی برد انیشتین بود. در حقیقت فضا و زمان به یکدیگر متصل هستند و اگر با سرعت بالایی در فضا حرکت کنید، نسبت به شخصی که حرکت کندتری دارد، زمان برای شما آهسته‌تر می‌گذرد. به همین دلیل فضانوردانی که با سرعت بالا در فضا حرکت می‌کنند،نسبت به افراد روی زمین کمتر سالخورده می‌شوند. گرانش به معنی جذب اجسام جهان به یکدیگر بر اثر خمیدگی و انحنای فضا زمان است. اینشتین با  نظریه‌ی نسبیت عام خود ثابت کرد تمام اجسام دارای جرم و انرژی در جهان می‌توانند فضازمان را خمیده کنند.

 

  آدمی جهان را معمولا به‌صورت سه‌بعدی تصور می‌کند به همین دلیل سخت است که  بعد چهارم فضا زمان را تصور کند. برای درک بهتر سطح یک ترامپولین را در نظر بگیرید. اگر چیزی روی ترامپولین وجود نداشته باشد، مسطح است؛ اما اگر روی آن بایستید، به اطراف پاها کشیده می‌شود و حفره‌ای در مرکز آن به وجود می‌آید. در این حالت اگر توپی روی ترامپولین قرار بگیرد به سمت پاها حرکت می‌کند.  نمونه‌ای دوبعدی از عملکرد فضازمان همین ترامپولین است. جرم اجسام روی ترامپولین کشیده می‌شود و مفهومی به نام چاه گرانشی را به وجود می‌آورد که توپ به سمت آن حرکت می‌کند. چنین فرایندی بسیار شبیه به گرانش یک جسم سنگین مانند زمین است که مانند فردی که در وسط ترامپولین ایستاده، همه چیز را به سمت خود می‌کشد. نکته ای بسیار عجیب آن است که از آنجا که فضا و زمان به یکدیگر وصل هستند اجسام سنگین باعث خمیدگی زمان هم می‌شوند.

  

  هرچه جسم سنگین تر باشد شیب بیشتری اطراف چاه ترامپولین ایجاد می شود؛ به همین دلیل اجرام بسیار سنگین در جهان مثل خورشید یا سیاهچاله‌ها گرانشی بیشتر از زمین دارند. حال سوال اینجاست که چرا گرانش ما را به سمت پایین می کشد و نه به سمت بالا؟

 

  فرض کنید شخصی زیر ترامپولین رفته است و آن را به سمت بالا هل می‌دهد؛ حالا اگر توپی روی ترامپولین قرار بگیرد از مرکز آن دور می‌شود! این بار به جای چاه گرانشی  با تپه‌ی گرانشی روبه‌رو هستیم. همچنین می‌دانیم ماده همیشه باعث ایجاد چاه گرانشی می‌شود . حالا فرض کنید اجسام از ماده یا انرژی عجیبی ساخته شده باشند که به جای زمین، شما را به سمت فضا هل بدهند؛ اما تقریبا هیچ چیز در جهان واقعی وجود ندارد که بتواند باعث دفع اجسام از زمین شود.